از تو مىخواهم به نام تصويرگرِ باشكوهِ يگانه‌ات كه كوه‌ها و آنچه در آنهاست ، در برابرش فروتنى مىكنند ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه به هر چيز با آن بگويى : " باش ! " ، به قدرتت موجود مىشود ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه بِدان ، كشتى را در درياى به هم پيوسته حبسْ شده ، به قدرتت جارى مىكنى ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه بِدان ، قطره‌هاى باران و ابرهاى حاملِ اين قطره‌هاى رحمتت ، تو را تسبيح مىكنند ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه بِدان ، ابرهاى پُر باران را با قدرت خويش ، در هوا جارى مىكنى ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه بِدان ، قطره‌هاى باران را از ابرهاى فشرده ، به صورت آبى ريزان ، فرو مىفرستى و آن را [ مايه ] گشايش [ زندگى ] قرار مىدهى ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه بِدان ، مقام قُدس خود را با تقديسى عظيم ، آكنده ساختى ، اى پاك ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه حاملان عرشت از آن يارى جُستند و يارىشان دادى و توان تحمّل آن را بديشان دادى و آن را بِدان نام ، حمل كردند ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه بِدان ، تخت [ فرمان‌فرمايىات ] را به گستره آسمان‌ها و زمين آفريدى ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه بِدان ، عرش بزرگ گرامىات را آفريدى و آفرينشِ آن را بزرگ داشتى تا با عظمتِ آن ، نامت آن گونه شد كه خودت خواستى ، اى بزرگ ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه بِدان ، عرشت را با هيبتِ عزّت و فرمان‌روايى ، حلقه زدى ، اى خدا ! از تو مىخواهم به آن نامت كه بِدان ، گياه زمين را براى منفعت خَلقت و يارىِ ايشان ، بيرون آوردى ، اى خدا ! . . . از تو مىخواهم به آن نامت كه بِدان ، ستارگان را آفريدى و آنها را وسيله راندنِ شيطان‌هاى ميان آسمان و زمين قرار دادى ، اى خدا !